| 1. Çocuk Hakları Kongresi |
 |
 |
 |
|
TC Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu, İstanbul Üniversitesi ve Çocuk Vakfının ortaklaşa düzenledikleri 1. Türkiye Çocuk Hakları Kongresi 26-28 Kasım 2010 tarihlerinde düzenlenecektir.
Kongre ayrıntıları için http://www.cocukvakfi.org.tr/
 Kongrenin Amacı:Çocukluk kavramı tarihi süreçte olduğu gibi yaşadığımız çağda da
felsefi ve kültürel boyutlarıyla sorunludur. Tarih boyunca çocukluk kavramının sorunlu olması, toplumun ve Devlet’in çocuğa bakışından kaynaklanmaktadır.. Buna karşılık çocuk hakları sözleşmesinin temel aldığı yaklaşım, ilkeler ve ölçütler doğrultusunda yeni dünya, nesne çocuktan özne çocuk anlayışına doğru evrilmektedir. Geleneksel, modern ve postmodern çocukluk anlayışlarının iç içe girdiği son çocukluk evresi ise yeni çocukluk evresidir. Yeni çocukluk anlayışı çocuğu yaşadığı toplum ve ailesi içinde bütüncül ele alışı ile çocuktan sorumlu yetişkini ve çocukla ilgili tüm tarafları da dönüştüren bir çocukluk anlayışıdır. Bu yönüyle modern çocukluk paradigması aynı zamanda modern yetişkinlik paradigmasıdır.: Yeni çocukluğu tanımlarken ve ne olması gerektiğini isterken, aynı zamanda yetişkinlik de tanımlanmaktadır artık.. Çocuğu ve çocukluğu tanıma ve anlamaya yönelik bütün gelişim kuramlarının ortak yönü ise, çocuğun insanoğlunun tarihini yinelediğidir. Buna karşılık çocukla yetişkinlerin eşit haklara sahip olup olmadığı konusunda bugün de ortak bir görüşe varılamamıştır. Çocukların yetişkinlerle eşit hakları olmadığını ileri sürenler, eşit hak anlayışının akılcı otorite figürünü zayıflatacağı gerekçesiyle bu görüşe çekince koymaktadır. Çocuk özgürlüğünü savunanlar ise çocuk ile yetişkin haklarının eşit olmasını savunuyor. Aslında, çocuk ve yetişkin hakları birbiriyle çelişkili haklar değil, insan hakları bütününün ayrılmaz parçaları ve doğuştan kazanılmış haklardır. Çocuk-yetişkin haklarının eşitliğiyle ilgili ana soru ise şudur: Çocuk hakları alanında toplumsal tutarlılık eksikliği mi vardır ? Evet, dün olduğu gibi bugün de, hakların eşitliği konusunda toplumsal tutarsızlık ve çelişki devam etmektedir. Bu çelişkinin temelinde, yetişkinlerin kendi hakları için daha ısrarlı olmalarına karşılık, Dünyada çocuğun korunması anlayışı ve eğiliminin daha önde olması yatmaktadır.Dolayısıyla çocuklar kendi haklarını ancak, vekilleri olan yetişkinler aracılığıyla gerçekleştirebilmektedir. Bu noktadan hareketle ikinci soru şudur: Haklarını bilen çocuklar yetiştirme anlayışımız var mı ? Bu anlayışı kavrayışımızın henüz gelişmediği yönündeki görüşlerin ağırlıklı olduğu tespitinden yola çıkılarak, hiç bir çocuğu dışta bırakmayan yeni bir çocuk hakları hareketine yönelmek gerekmektedir. Haklarını bilen çocuk yetiştirmek için gerçekleştirilecek çalışmalarda temel strateji; bilgilendirme ve bilinçlendirme sağlayarak değer, tutum ve davranış değişikliği meydana getirmektir.
|
||||